Ζαμπούκος

Τα φύλλα δρουν εξωτερικά ως:
– μαλακτικό
– επουλωτικό

και εσωτερικά ως:
– καθαρτικό
– αποχρεμπτικό
– διουρητικό
– εφιδρωτικό.

Επίσης λιωμένα τα φύλλα (συνήθως σε μορφή μίας ζεστής κομπρέσας) χρησιμοποιούνται για:
– μώλωπες
– διαστρέμματα
– τραύματα και χιονίστρες.

Για κρυολογήματα και πυρετό ο ζαμπούκος συνδυάζεται με: μέντα, αχιλλέα ή ύσσωπο. Για τη γρίπη συνδυάζεται με αγριμόνιο. Για την καταρροή με τη χρυσόβεργα.

Θεραπευτικές ιδιότητες και χρήσεις (χρησιμοποιούνται τα άνθη και τα μούρα του):
– ανακούφιση από τον πόνο
– καταπολέμηση των μολύνσεων
– θεραπεία του βήχα, του κρυολογήματος και της ιγμορίτιδας
– δερματικές παθήσεις
– αντιμετώπιση του πυρετού
– αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας
– αγωγή για πρήξιμο (οίδημα) λόγω της διουρητικής του ιδιότητας.

Τα αποξηραμένα φύλλα και τα βρασμένα μούρα του ζαμπούκου, κυρίως του ευρωπαϊκού είδους, χρησιμοποιούνται σε τσάγια, υγρά αποστάγματα και κάψουλες.